Дизимнен өтиў    Кириў
Сайтқа кириў


УЯДА НЕНИ КӨРСЕҢ…
«Ушқан уям, алтын бесигим» деген гәп бар халықта. Адамзаттыӊ, тек ғана инсанияттыӊ емес, бәлки ҳәр бир жәнликтиӊ де өмиринде усы ибара үстинлик етсе керек. Уя – бул шаӊарақ. Ал, инсанныӊ жарық әлемге келиўинде, тәрбия ҳәм камал табыўында, өмирден, жәмийеттен ылайық орын табыўында шаӊарақтыӊ орны үлкен. Бизлер усы шаӊарақтан жети перзент өнип өскенбиз. Ҳәзирги ўақытта жетиўимизде халық хожалығыныӊ жети тараўында өзлеримиз қәлеген кәсибимиз бойынша хызмет етип атырмыз. Ата-анамыз барлығымыздыӊ өз интамыз, өз қызығыўшылығымыз, өз қәбийлетимизден келип шығып, кәсип таӊлаўымызға жәрдем берген.
Тек ғана мектепке қатнаўымыз бенен шекленип қалмастан, жас ўақтымыздан баслап бизлерди ағам музыка мектеплерине берген. Бирақ ишимизден я музыкант, я бақсы-жыраў, я артист шықпады. Сонда неге бизлерди музыка мектебине берди екен, деген сораў мени ойландыратуғын еди. Мен буныӊ мәнисин кейин аӊладым. Музыка мектебине апарғандағы мақсет бизлерден қосықшы я сазенде шығарыў емес, ал музыкаға ықлас оятыў болған екен. Себеби, музыкаға ықлас қойған, музыкаға қызыққан, музыканы түсинген қәлбтен ҳеш қашан жаманлық шықпайды, олар тек ғана жақсылыққа умтылып жасайды, гөззаллыққа шайда болып, дөретиўшилик талпыныс пенен жасайды деген турмыслық философия астарында алып барылған тәжирийбе екенин енди аӊлап атырмыз. Усы тәжирийбеге сүйенип мен де баламды музыка мектебине бергенмен. Ол өзи анық пәнлерге ҳәм инглис тилине қызығыўына қарамастан, бос ўақыт таўып устазынан дуўтар шертиў сырларын үйренип атыр.
Әлбетте, ата-ананыӊ бахты – бул перзентлериниӊ саўлығы, тынышлығы, аманлығы, олардыӊ қуўанышы. Бирақ, бул нәрсеге ерисиў аӊсат емес. Мен бүгин жети перзентти камалға келтирип, олардыӊ қуўанышына шерик болып отырған ата-анамныӊ усы дәрежеге жетисиўиниӊ еӊ тийкарғы себеби, олардыӊ бала тәрбиясындағы қаттықоллығы, тәртип-интизамға қатаӊлығы екенлигин түсингендеймен. Себеби, бул нәрсе бизлердиӊ балалық ўақтымыздыӊ биймәни нәрселелерге сарпланбаўына, билип-билмей қәте-кемшиликлерге жол қоймаўымызға, әсиресе алған бағытымызға ойланып-ойланып қәдем таслаўымызға үйретти.
2012-2013-окыў жылында бизлердиӊ төртеўимиздиӊ шаӊарағымыздан теӊинен төрт абитурент шығып, оқыўға тапсырды. Тест жуўмағы шыққан күни ҳәммемиз теӊдей қуўанышқа бөлендик, себеби, олардыӊ төртеўи де студент болды. Бул ўақыяны бир кәсиплесиме «бизиӊ ағамныӊ төрт ақлығы бирден студент болды» деп жеткергенимде, ол да қуўанып кетип, «онда сизиӊ ағаӊыз әпиўайы аға емес, супер аға екен» - деп баҳа берген еди. Ағам бүгинги напақа жасында да бизлерди қадағалаўды тоқтатпаған, ҳәттеки телефоннан болса да, үгит-нәсиятын берип отырады.
Мен ата-анамныӊ өмир бойы жәмийетке, халыққа, шаӊарағына еткен хызметлерин, пидайылығын көрип, өз қәлбимде оларға «ҳақыйқый қаҳарман» орденин таққанман.

Оразымбетова З.Қ.
Журналист
Комментария жазыў
Атыңыз:
E-Mail:
Полужирный Наклонный текст Подчеркнутый текст Зачеркнутый текст | Выравнивание по левому краю По центру Выравнивание по правому краю | Вставка смайликов Вставка ссылкиВставка защищенной ссылки Выбор цвета | Скрытый текст Вставка цитаты Преобразовать выбранный текст из транслитерации в кириллицу Вставка спойлера
Код:
          Включите эту картинку для отображения кода безопасности
кодты жаңалаў

Кодты киритиң: