DataLife Engine > Publitsistika > «ҚАЛАДА МЫҢСАН КИСИ БАР, КИМ МЕНЕН КИМНИҢ ИСИ БАР?!» деген пикирден аўлақ болайық…

«ҚАЛАДА МЫҢСАН КИСИ БАР, КИМ МЕНЕН КИМНИҢ ИСИ БАР?!» деген пикирден аўлақ болайық…


3-05-2017, 15:29. Разместил: zlixa Ҳәр бир инсан туўылади, ер жетеди, камалға келеди. Оның өмириниң нағысы, әлпешлеп өсириўшиси анасы болады. Ана өз перзентине туўылғаннан баслап ғамxорлық етеди, жығылса сүйейди, күлсе қуўанады, жыласа жубатады.

Инсан ҳәмме ўақытта меҳирге мүтәж болып жасайды. Меҳрибанлықты туўысқанларынан, досларынан, жақын инсанларынан алады, бирақ ананың баласына берген меҳирин ҳеш ким бере алмайды. Ана түн ўйқысын төрт бөлип баласына, ақ сүт береди, оған ғахорлық етип, камалға келтиреди. Xалықымизда «Ана бир қолы менен бесикти тербетсе, бир қолы менен дүньяны тербетеди» деген даналық гәп бар. Бул әлбетте бийкарға айтылған емес. Аналарымызды қаншама көклерге көтерип, толып тасып мақтамайық, қәлемге күш бермейик бәрибир уйқысыз атырған бир түниниң орнын тотыра алмаймыз.
Демек ана – тәкирарланбас ҳәм қайталанбас меҳир муҳаббат тымсалы.
Бирақ жәмийетимизде жоқарыда айтылған мақтаўларға мүнәсип емес «анна»ларда ушырап турады. Бундай деп айтыўыма бир ҳәдийсе себеп болды.
… «Орайлық дийхан базар»ында кетип баратырсам, бир кишкене үш-төрт жасар қыздың анасын излеп шыңғырып жылаған сести итибарымди тартты. Сол даўыс шыққан тәрепке қайырылып қарасам, бир неше бийтанис ҳаяллардың қасында кишкене ғана қыздың көзлеринен моншақ-моншақ жаслары ағып, анасын шақырып, жылап турыпты. Қолынан услап турған бийтаныс ҳаял болса «анаң ҳәзир келеди» -деп жубата аламай атыр.
Бир ўақытта бул жерге адамлар топланысып қалды «анасы қай жерге кетти?» деген сораўға қыздың қолын тутып турған ҳаял:
- жаңа ғана туўры жүрип, оң тәрепке бурылып еди, - деп жуўап берди.
Қыз болса тынымсыз жылап, анасы кеткен тәрепке қолын созып, изинен бармақшы болып талпынып, алдыға қарай бир еки адым атып жүрип баратырғанда, оның қолынан услап турған ҳаялда тезде изинен жетип, тоқтатып қалды. Қыздың көзинен аққан жаслар кишкене ғана көйлегиниң жағасын суўға бөктирди. Адамлар өз-ара ғаўырласа баслады. Кимдир қызды аяса, және кимдир анасының артынан жаман сөзлер айтып тур. Ғаўырлы барған сайын ҳәўиж алып баратыр, бириниң гәпине бири түсинбейди. Бир түсингеним «анасы табылды» - деген сөз болды. Ҳәдийсе қалай басланып, қалай тамамланғанына толық гуўа болмасам да, бул кишкентайдың сести жүрегимди езиб жиберди.
Ананың перзентине бундай итибарсызлығын қалай түсиниў керек? Өзи барған жерге бирге еритип барыўға бул нәресте аўырлық ете ме, ямаса барған жери өз перзентинен де артықпекен?
Әттең бул сораўларға жуўап таба алмадым. Тек ғана «арамызда ана деген атқа мүнәсип емес ҳаяллар да бар екен» - дҚеп өкинип қойдым.

Ажимуратов Парахат
ҚМУ журналитика қанигелиги 1-курс студенти

Вернуться назад